Het kasteel d’Ursel in Hingene was de plaats waar de uitvaart van radiomonument Jan Wauters zaterdag plaatsvond. Talrijke pers- en sportmensen waren op de afspraak om Jan een laatste groet en eerbetoon te brengen.
Op zo’n momenten gaat men al eens terug in de tijd. Zo herinner ik me mijn allereerste voetbalverrslag, 36 jaar geleden in Beveren. Voor de radio, mét Jan. Ik herinner mij hoe hij imponeerde met zijn vakmanschapt en spraakkunst. Hoe hij verbaal het wedstrijdverhaal naar de luisteraar bracht. Hoe hij na de wedstrijd in een oogwenk een paar woorden op papier krabbelde en het nadien vloeiend en zonder hapering voor de microfoon het verhaal van de wedstrijd vertelde.
“Zijn microfoon” een prachtig stukje dat Jan insprak toen hij een tiental jaar geleden op rust gestuurd werd. Dat stukje was ook de afsluiter van de plechtigheid op het kasteel d’Ursel. Zijn woordenschat , de pracht en de timbre in zijn warme stem klonk over de kasteelweide. Een moment om nooit te vergeten.
André




















