Tussen de Eneco Tour en mijn vertrek naar de Vuelta was ik amper enkele dagen thuis. Ik zou het rustig houden, even op adem komen, maar toch moest ik onverwachts naar een feestje. Karel Lemmens, sportjournalist bij Gazet van Antwerpen, had een feestje georganiseerd naar aanleiding van zijn dertigste verjaardag als journalist. En dat deed hij hier in de buurt, in Massemen, in het café-restaurant van een collega van ons, Freddy De Geest van het Nieuwsblad. Enkel journalisten waren uitgenodigd, en de sfeer was biezonder collegiaal.
Over collegialiteit gesproken: Tom Steels, die mee commentaar verzorgt in de Vuelta, heeft spontaan aangeboden om met mij in de wagen mee te rijden naar het vertrek. Normaal gezien gaan de commentatoren met het vliegtuig, en rij ik met de wagen omdat het materiaal natuurlijk ter plaatse moet geraken en dat met het vliegtuig onbegonnen werk is. “Ik rij wel met je mee, dan ben je niet alleen”, zei hij spontaan. Voor mij is dat natuurlijk wel aangenamer om iemand mee te hebben, want het is een uitermate lange trip. Om precies te zijn, zo’n 2000 kilometer naar Sevilla. Vandaag rijden we door tot San Sebastian, zo’n 1100 kilometer. En morgen nog eens 900 kilometer.




















