Primo op Facebook
Primo op twitter
Dertien jaar geleden, op 31 augustus 1997, kwam Diana, prinses van Wales, in even tragische als mysterieuze omstandigheden om het leven. Zij bezweek aan interne verwondingen, na de verwoestende klap, in de Parijse Almatunnel onder de Seine, 36 jaar jong. Maar hoe is het de andere hoofdrolspelers vergaan? Diana’s dood bracht ook de achterblijvers weinig geluk. Haar dood blijft een schaduw werpen op hun leven. De vloek van Diana.
Het volledige artikel lees je in de Primo TVgids. Hier vind je alvast een smaakmaker…
Niemand uit Diana’s onmiddellijke entourage is echt gelukkiger geworden. Diana’s geliefde Dodi al-Fayed en hun chauffeur Henri-Paul schoten er zelf het leven bij in. Henri-Paul had die avond normaal gesproken vrij, maar Dodi sommeerde hem toch om te rijden. Hij had dus niet verwacht nog te moeten rijden, toen hij begon te drinken die avond.
Ook bij Diana’s volgelingen weinig vrolijke verhalen. In de weken na haar overlijden pleegden 45 procent méér vrouwen in haar leeftijdsgroep, 25-44 jaar, zelfmoord. En vooral vrouwen die op Diana leken gingen over tot zelfdoding.
Prins Charles kon na de dood van Diana weliswaar met de vrouw huwen van wie hij naar eigen zeggen al 35 jaar écht hield. Hun liefde overwon. Maar zoals Camilla een schaduw wierp over zijn huwelijk met Diana, werpt Diana nu een schaduw over zijn huwelijk met Camilla. Beiden beleven namelijk een akelig déjà vu. Camilla en Charles leven zowat gescheiden. Net als Diana ontdekt Camilla nu ook dat getrouwd zijn met de kroonprins je van je eigenheid berooft. Het protocolgedoe, de verplichte nummers, Camilla gruwt ervan. Charles kan dan weer steeds moeilijker met Camilla’s gezucht en gesteun om, zoals hij Diana’s kwetsbaarheden ook niet begreep.
Ook William (28) en Harry (25) blijven de schaduw van hun moeder voelen. Diana blijft rusteloos door het hoofd van prins Harry malen. Elke dag nog, liet hij zich laatst ontvallen, stelt hij zich voor dat zijn moeder nog leeft en in de buurt is. “Elke dag, wat we ook doen, waar we ook zijn, en met wie we ook zijn, elke dag opnieuw vraag ik me af wat zij zou denken, wat zij zou doen, als zij bij ons was geweest. Of ze zou hebben gelachen, of stiekem haar tong zou hebben uitgestoken. Elke dag nog. En wat ik nu zeg geldt ook voor William. Het houdt ons allebei aan de gang. Gewoon denken hoe het zou zijn geweest als zij er vandaag bij was geweest.”
Obsessie
Vader Mohammed al-Fayed heeft sinds de dood van zijn zoon Dodi en Diana geen vrede meer in zijn hart. Hij legt zich nog altijd niet neer bij de officiële uitleg: een ongeval. Hij is geobsedeerd geraakt door de moordtheorieën, terwijl zijn eigen advocatenteam die piste allang heeft verlaten. Hij is er nog altijd van overtuigd dat het Britse establishment opdracht gaf tot het uit de weg ruimen van Dodi en Diana, om van deze onverkwikkelijke liaison af te zijn. Dat het onderzoek tot een andere conclusie kwam, vergrootte zijn haat alleen maar.
Hij is snel oud geworden, nog steeds a rouwende vader. “Alleen wie zelf een kind heeft verloren, begrijpt dat je daar nooit overheen komt.”
(…)
