Komedie van Steve Pink (Verenigde Staten), met John Cusack, Craig Robinson en Rob Corddry
Het verhaal: Een stel vrienden op leeftijd zuipt op een avondje flink door. Als ze beschonken in een bubbelbad gaan zitten, blijkt dit tot hun schrik een ‘Hot Tub Time Machine’ te zijn die hen terugstuurt naar het jaar 1986. Dankzij deze tijdmachine vinden ze hun jeugd terug, wat voor de nodige bizarre ontmoetingen en gebeurtenissen zorgt…
Troeven: Als fuiven rond “Back to the Eighties’ massa’s volk trekken, waarom dan ook geen film over het weinig smaakvolle decennium, moeten de makers van “ Hot Tub Time Machine” gedacht hebben. De film zit vol muziek uit de periode, én verwijzingen naar films, met op kop natuurlijk de Back to the Future-trilogie. Alleen is de tijdmachine hier geen sjieke slee van DeLorean, maar een jacuzzi! Een aantal vrienden, waartussen het niet altijd even goed botert, besluit terug te gaan naar het vakantieoord waar ze in hun jeugd zoveel plezier gehad hebben. Daar willen ze de oude tijden gaan herleven. Helaas ziet het stadje er niet helemaal meer uit zoals ze verwachten, maar proberen ze er desondanks toch het beste van te maken. Ze springen met z’n allen in de jacuzzi en laten de alcohol rijkelijk vloeien. Wanneer ze de volgende dag wakker worden blijkt het stadje verandert te zijn. Ze zijn terug in de jaren 80 in een periode waar ze destijds ook daar waren. En zoals dat in elke film die met tijdreizen te maken heeft, moeten ze terug naar het juiste tijdperk zonder de loop van de geschiedenis te veranderen. “Hot Tub Time Machine” is een film die je best met een stel vrienden kijkt, want de grappen zijn vaak lekker puberaal en gaan over kots en borsten. Lekker fout dus. , Maar de personages hebben voldoende inhoud en zijn lekker op elkaar ingespeeld. Hoe de jacuzzi werkt is eigenlijk niet interessant en daar gaat het ook niet over.
Oppassen want: Het uitgangspunt is heel origineel maar helaas een beetje teleurstellend uitgewerkt. Er is meer nodig dan wat fluorescerende kleding om de jaren ’80 opnieuw tot leven te brengen. Maar gelukkig blijft dit een film zonder pretentie. Magertjes dus maar nooit echt saai.
Leuk om weten: Niet echt op zijn plaats tussen de oudere acteurs is Clark Duke, die eerder dit jaar al opviel als één van de nerdy vriendjes van “Kick-Ass”.
Samengevat: leuke kruising tussen “The Hangover” en “Back to the Future”.




















