

Vandaag nogmaals ondervonden: sommige Spanjaarden menen nog altijd dat ze dagelijks recht hebben op een Siësta. Omdat de nachtelijke ploegentijdrit pas rond middernacht geëindigd was, bleven we in Sevilla overnachten. Deze morgen moest er dus nog 280 km afgelegd worden naar de aankomstplaats in Marbella .Een groot verschil in temperatuur , het was er slechts 32° en licht bewolkt. Wat een verschil met de voorbije dagen in Sevilla waar we temperaturen rond de 50° celsius te verwerken kregen.
Bij mijn aankomst in de commentaarcabine was de man die ons van verschillende technische faciliteiten voorziet, nergens te bespeuren. Herhaalde pogingen om hem te bereiken op zijn gsm mislukten. Geen antwoord. Om de haverklap viel de elektrische stroom in de cabine uit, er was geen wedstrijdradio, geen netwerk voor het gebruik van mijn laptop.
Omdat de stroom wegviel, werd het contact dat ik gelegd had met de studio in Brussel telkens weer verbroken. Uiteindelijk kwam die kerel vijf minuten voor uitzending doodgemoedeerd onze commentaarcabine binnengewandeld. Hij had genoten van zijn siësta, niks aan de hand!
In allerijl werd de airco die op volle toeren draaide, afgezet. Bleek dat het die overbelasting op het elektrische circuit was die de stroom onderbrak. Maar ik vertrouwde het niet meer. Bovendien was er niet veel tijd meer om te beslissen hoe we het zouden oplossen. Uiteindelijk heb ik dan maar het initiatief genomen en gewone batterijen gebruikt om de technische apparatuur te laten werken.
André




















