Elise Bundervoet, Nancy uit 'De Luizenmoeder', combineerde studies met het moederschap

In de Kijker
Elise Bundervoet, Nancy uit 'De Luizenmoeder', combineerde studies met het moederschap

Na lange tijd van het scherm te zijn verdwenen, maakte Elise Bundervoet (48), de actrice die begin de jaren negentig nationale bekendheid verwierf als Roxanne in ‘Buiten De Zone’, enkele weken geleden haar comeback als Nancy in ‘De Luizenmoeder’. ‘Ik moest mijn ei weer kwijt!’

Met gemiddeld meer dan 800.000 kijkers voor de eerste afleveringen heeft ‘De Luizenmoeder’ op vtm zijn start niet gemist. In de remake van de gelijknamige Nederlandse reeks schittert Elise Bundervoet als Nancy, de rechterhand van de directeur van het schooltje. ‘Haar kinderen zijn al lang van de school weg, maar zij denkt dat ze onmisbaar is,’ vertelt Elise als we haar in het café van De Vooruit in Gent ontmoeten. ‘Je kent dat wel, dat soort mensen dat zich belangrijker voelt dan ze eigenlijk zijn. (glimlacht) Want ze heeft helemaal geen officiële functie meer op de school. Maar ik vind Nancy een superwijf. Het personage stond me direct aan. Ik vind het heel tof om haar te spelen.’

In Nederland was ‘De Luizenmoeder’ een enorm succes. Streven jullie dat ook na?
ELISE BUNDERVOET: Goh, daar mogen we ons niet al te veel aan spiegelen, denk ik. In Nederland spreken we over miljoenen kijkers, dat was een echte hype naar het schijnt. Ik denk echter dat we heel blij mogen zijn met het aantal kijkers dat we hebben. En laat ons hopen dat het nog wat stijgt hé.

Waarom zeg je ‘naar het schijnt’? Heb je het niet gevolgd?
Neen, het heeft lange tijd geduurd eer ik wist dat ‘De Luizenmoeder’ bestond. Ik heb jarenlang geen tv gekeken; ik had ook geen Vlaamse films meer gezien. En neen, in het theater vond je me ook niet. (grijnst)

Dat klinkt alsof je een degout had van het vak.
Zo klinkt het inderdaad. (lacht hardop) Maar het was geen degout, het was eerder een onvrede. En daarom ben ik zo’n tien jaar geleden ook gestopt met acteren. Ik had te weinig werk. En ik was het beu om altijd maar werk te moeten zoeken, om afhankelijk te zijn als acteur. ‘Moet ik dit nu tot aan mijn pensioen blijven doen?’ vroeg ik me af. Met vier kinderen is het als actrice niet altijd even eenvoudig geweest. Maar er speelde nog iets. (Denkt even na) Ik vond acteren op een bepaald moment ook te licht. ‘Is dit het nu?’ Snap je?

Je wou zin geven aan je leven.
Zoiets, ja. Iedereen maakt dat wel eens mee in zijn leven. Een soort van mijlpaal: het gevoel van ‘wat moet ik doen met mijn leven?’ Rond mijn veertigste was dat in mijn geval heel heftig aanwezig, dat gevoel. Ik móést iets meer doen. Ik wou iets betekenen voor de mensen. En vermits dat zorgzame, het luisteren naar de mensen en hulp bieden echt in mij zitten, was de keuze snel gemaakt. Ik ben op mijn veertigste verpleegkunde gaan studeren.

Terug op de schoolbanken ...
Ja, tussen de 18-jarigen. Maar ik was niet alleen hoor. Er waren nog mensen van mijn leeftijd die aan de opleiding begonnen. Het was een leuke tijd. Veel kennis opdoen. Maar het was ook soms moeilijk te combineren met een gezin. Ik zat vaak tot ’s nachts boven, op mijn kamer, te studeren. Maar ik was er wel altijd voor mijn kinderen. 

De rest van het openhartige interview is te lezen in Primo 1905. Lees je Primo liever op je tablet? Dan kan je het nieuwe nummer hier downloaden.

 

Meta description: 
Nu in Primo 1905: Elise Bundervoet, Nancy uit 'De Luizenmoeder', combineerde studies met het moederschap
Meta keywords: 
Elise, Bundervoet, Nancy, De Luizenmoeder, school, studies, moederschap, opvoeding