Frisse tachtigers zeggen de politiek nog geen vaarwel: "Afbouwen, ja, maar helemaal stoppen? Geen denken aan"

In de Kijker
Frisse tachtigers zeggen de politiek nog geen vaarwel: "Afbouwen, ja, maar helemaal stoppen? Geen denken aan"

De verkiezingen komen eraan. Nu zondag trekken we opnieuw naar de stembus voor de Europese, federale en regionale verkiezingen. En in de strijd om de kiezer verleggen politici zonder schroom hun grenzen. In tv-programma’s, maar ook op de sociale media, proberen ze zich in de kijker te spelen. Een kwalijke evolutie, vinden Herman De Croo (81) en Louis Tobback (81). ‘Politici proberen allemaal 100 procent van de stemmen te halen. Onmogelijk. Zelfs Mao Zedong, de Rode Keizer, had die ambitie niet.’

Met wie kan je beter over politiek praten dan met Herman De Croo en Louis Tobback? Beiden zijn doorkneed in het vak. Herman De Croo zetelt 51 jaar onderbroken in het parlement, was gemeenteraadslid in Brakel, burgemeester, volksvertegenwoordiger, senator, minister van achtereenvolgens Nationale Opvoeding, Pensioenen en PTT, Verkeerswezen en Buitenlandse Handel, partijvoorzitter van de VLD en Kamervoorzitter. Zijn politieke tegenstander Louis Tobback heeft onder andere gemeenteraadslid, eerste schepen en burgemeester van Leuven, volksvertegenwoordiger, senator, minister van Binnenlandse Zaken, later van Ambtenarenzaken, partijvoorzitter van de SP.A en vicepremier op zijn cv staan. 81 jaar zijn ze ondertussen en ze denken regelmatig aan afbouwen, maar de politiek helemaal vaarwel zeggen, doen ze nog niet. ‘Geen denken aan’, zeggen ze bijna in koor. Zowel Herman De Croo als Louis Tobback zijn lijstduwer voor hun partij bij de komende federale verkiezingen. ‘Ik zal proberen om niet verkozen te worden’, lacht Herman De Croo als hij ons hartelijk ontvangt in zijn kantoor in het Vlaams Parlement. Niet verkozen worden, wordt moeilijk want De Croo is een stemmenkampioen; en Tobback is dat ook.

‘Waarom zou ik stoppen?’ vraagt Herman De Croo zich luidop af. ‘Politiek is mensen helpen en bijstaan. Het dagelijks contact met de burger is voor mij nog steeds het allerbelangrijkste. Op straat, op de markt, op mijn zitdagen ... daar voel ik de pols van de maatschappij. Daar word je geconfronteerd met de echte noden van de mensen. Dat blijft voor mij de drijfveer om verder te gaan.’

En ook Louis Tobback heeft er zin in. ‘Ik heb tijdens de campagne voor deze verkiezingen mijn uiterste best gedaan,’ zegt hij. ‘Of er kans is dat ik ga zetelen? Dat zien we wel als het zover is. Maar ik heb me alleszins ten volle gesmeten.’

HERMAN DE CROO: Dat moet je altijd doen, je ten volle smijten. Kijk maar naar deze plek hier, het Vlaams Parlement. Vroeger stuurde men hier jonge mensen naartoe die men eens wou uitproberen en oude politici die men al wat te veel had uitgeprobeerd. (lacht) Maar nu niet meer. De personen die hier zitten zijn bekwaam om te besturen. Maar men heeft hier natuurlijk wel te maken met ‘de ambtenarij’ en de ambtenarij is soms log en heeft bijzonder veel macht.

LOUIS TOBBACK: (terechtwijzend) Maar meneer het Vlaams Parlementslid, ik weet dat dat zwaar valt dat ik je zo noem (knipoogt), dat de ambtenarij veel macht heeft, dat is ook wel een beetje uw eigen schuld hé. Je hebt wel al die decreten gestemd.

DE CROO: Goh, ik minder dan anderen.

TOBBACK: Maar je hebt er toch al een serieus parcours opzitten.

DE CROO: Dat is waar. Meer dan vijftig jaar zit ik ononderbroken in het parlement. In ieder geval, de ambtenarij heeft een ingewikkelde structuur, zoveel is zeker. Eer er iets kan beslist of gewijzigd worden, moet er een héél lange weg afgelegd worden.

 

De rest van het openhartige interview, lees je in Primo 1921. Lees je Primo liever op je tablet? Dan kan je het nieuwe nummer hier downloaden.  

Meta description: 
Frisse tachtigers zeggen de politiek nog geen vaarwel: "Afbouwen, ja, maar helemaal stoppen? Geen denken aan"
Meta keywords: 
Louis Tobback, Herman De Croo, vaarwel, tachtigers, politiek