Ray Verhaeghe: ‘Om je goed te voelen, moet je vaak minder in plaats van meer doen’

In de Kijker
Ray Verhaeghe: ‘Om je goed te voelen, moet je vaak minder in plaats van meer doen’

In september is het vijftien jaar geleden dat zijn vrouw Diane gestorven is na een hartoperatie. Toch gaat er geen dag voorbij dat Ray Verhaeghe (93) níét aan haar denkt. Maar hoe meer de ‘Familie’-acteur met de dood geconfronteerd wordt, hoe meer hij het leven omarmt. ‘Ik zou beschaamd zijn als ik zou klagen’, zegt de man die onsterfelijk is als Albert Thielens.

Heb jij van je hobby je beroep
kunnen maken?

RAY VERHAEGHE: Acteren is mijn vak, maar ik zie het niet als een beroep. Eerder als mijn lang leven. Een dichter stopt niet met dichten zodra ie op pensioen gaat. Een schilder legt zijn penseel niet neer. En een beenhouwer, die zal zo lang hij kan vlees uitbenen ... Stel dat ik morgen niet meer uit de voeten kan, of mijn geheugen laat mij in de steek ... Da’s een ander paar mouwen, natuurlijk.

Jouw televisiepartner Annie Gee-raerts heeft de makers van ‘Familie’ op het hart gedrukt dat ze haar personage niet opgebaard wil zien liggen in de vtm-soap. Zijn er verhaallijnen die jíj zou weigeren?

Ik heb daar eerlijk gezegd nog niet over nagedacht. Als er zich vroeg of laat een probleem in die richting zou stellen, lossen we dat dán wel op. Als acteur probeer ik een personage van vlees en bloed neer te zetten, waarmee ik kijkers de lach en de traan kan bezorgen waarop ze recht hebben. De opdracht is dan wel kinderlijk eenvoudig, maar het is niet simpel om ze te realiseren. Soms zou mijn rol van Albert wat meer vlees mogen hebben. Maar ik begrijp het ook wel, omdat ik natuurlijk slechts aangetrouwd ben, en niet van de familie. Er zijn soms scènes waar ik me niet veel meer dan een aanhangsel van Anna voel. Gelukkig zijn er ook scenaristen die daar creatief mee omgaan. Kijkers denken soms dat Albert een hoofdpersonage is, terwijl dat absoluut niet het geval is. Toch beschouw ik het als een compliment, want dat betekent dat mijn inbreng functioneel is.

Kun je van je pensioen leven? Of heb jij ‘Familie’ nodig om rond te komen?

Net zoals iedereen heb ik een pensioen dat drie keer niks is. Door de oorlog te hebben meegemaakt, leef ik gelukkig zuinig. In mijn leven heb ik altijd rijkelijk geleefd, of toch dat gevoel gehad, evenwel zonder excessen. Voedselverspilling bijvoorbeeld vind ik het ergste wat er is. Een brood eet ik op van het eerste tot het laatste sneetje.

 

Zelf verkies jij een simpel leven?

‘Eenvoud is de eerste stap der natuur en de laatste der kunst’ is een beroemd citaat van de Britse poëet Philip-James-Bailey. Veel mensen maken hun leven nodeloos ingewikkeld. Dankzij mijn grote tuin leef ik voor een stuk ín en mét de natuur. Maar natuur hoeft niet gesofisticeerd te zijn. Ik zie mensen weleens dure bloempotten aanschaffen. Maar om die bloempotten vervolgens een prominente plaats in hun tuin te geven, pakken ze een stuk natuur weg. Om daar dan iets artificieel in de plaats te zetten! Da’s maar een voorbeeld, maar dat soort denkfouten zie je op kleine én grote schaal gemaakt worden. Want mensen die zeggen dat ze van natuurschoon houden stellen in wezen dat ze het béter kunnen dan Moeder Natuur. Het komt erop aan om het anekdotische weg te werken, en tot de essentie door te dringen.

De rest van het openhartige interview, lees je in Primo 1919. Lees je Primo liever op je tablet? Dan kan je het nieuwe nummer hier downloaden.  

Meta description: 
Ray Verhaeghe: ‘Om je goed te voelen, moet je vaak minder in plaats van meer doen’
Meta keywords: 
Ray Verhaeghe, Familie, Albert, gezondheid, liefde, afscheid, relatie